Zespół Piersi powstał w 1984 roku w Niemodlinie na gruzach formacji Hak, założony przez wokalistę Ayi RL Pawła Kukiza, Rafała "Jezioro" Jezierskiego, Zbyszka "Dziadka" Moździerskiego i Orina. Od razu przylgnął do niego wizerunek prześmiewcy, przecież muzycy zamiast tekstów zaangażowanych - obowiązkowych dla punkowych grup - wykorzystywali poezję socrealizmu (m.in. Tuwima, Gałczyńskiego i Brzechwy) z tomiku "Idzie wojsko i śpiewa - piosenki dla dziecięcych zespołów artystycznych o wojsku" wydanego przez Ministerstwo Obrony Narodowej - w ten przewrotny sposób wyprowadzając w pole bezsilną cenzurę.

Taki repertuar dał zespołowi miejsce w "Złotej Ósemce" festiwalu w Jarocinie '84. Do czasu wydania pierwszej płyty zatytułowanej "Piersi" przez zespół przewinęli się jeszcze muzycy: Krzysztof Wiercigroch, Leszek "Duce" Jakubowski, Wojtek "Amorek" Cieślak, Krzysztof "Kuba" Feliński, Ołtarzyk.

Album "Piersi" ukazał się w 1992 roku. Najpopularniejszym fragmentem płyty okazała się prowokacyjna satyra na współczesne zachowanie kleru "ZCHN zbliża się" do melodii kościelnej "Pan Jezus już się zbliża" - za którą grupa została oskarżona przez partię ZCHN o obrazę uczuć religijnych i ciągana po sądach. Płyta zawierała jeszcze znakomite utwory: "Marsz KPN", "Jestem ajron men", "Nie bój się Jonek" oraz "Rezerwę". W sesji gościnnie wziął udział gitarzysta Edmund Stasiak (Emigranci, eks-Lady Pank). Sukces "Piersi" umożliwił grupie częste koncerty już z Wiercigrochem - m.in. na Odjazdach '92 w Katowicach (Piersi pojawiły się jeszcze tam dwukrotnie) oraz w Jarocinie '92 i '93. Szczególnie udany był ostatni z wymienionych koncertów, na którym Kukiz śpiewał w stroju Batmana i w butach gumofilcach.

W drugiej połowie roku 1993 Piersi wydały album "My już są Amerykany", na którym wyśmiewały heavy metal ("Suka ciemna" z muzyką Nazareth "Mis Misery", "Satany"), piłkarskich kibiców ("Ułani" zaśpiewani przez Kukiza ze śląskim akcentem), biznesmenów nowej daty ("On nie jest cham" z muzyką Electric Light Orchestra "Don't Bring Me Down"), wreszcie powszechną amerykanizację polskiego rocka (piosenka tytułowa). Ponadto muzycy sięgnęli do skarbnicy folkloru ("Idę przez Lwów", "Hej panienki posłuchajcie"), do ckliwej estetyki charakterystycznej dla lat 20 ("Leżę"), a nawet do estetyki typowego kiczu (największy przebój z płyty - "Nie samym chlebem człowiek żyje", do którego teledysk zdobył główną nagrodę na przeglądzie Yach Film Festival w 1994 roku w Sopocie).

W roku '94 ukazała się kaseta "Live '93" będąca zapisem całego występu Piersi w "stolicy polskiego rocka". W wersjach koncertowych piosenki zabrzmiały dużo ostrzej niż w wersjach studyjnych - wręcz punkowo. 24 września '94 grupa obchodziła swoje dziesięciolecie. W rodzinnym mieście muzyków - Niemodlinie scenę ucharakteryzowano na wiejską chałupę, pośrodku której stał stół z dużą ilością jadła i napitku, a obok drewniany wychodek. Impreza zaaranżowana na wiejskie wesele, przyciągnęła wielu gości - Kazika, Acid Drinkers, Closterkeller, T.Love, Big Cyc, Skawalkera, Proletaryat. Sami jubilaci zaprezentowali się z nowym basistą Ireneuszem Zarzyckim. Kilkoro uczestników koncertu X - lecie Piersi, a także m.in. Kasia Kowalska, zaśpiewało na następnej płycie grupy - "60/70", zresztą firmowanej szyldem Piersi i Przyjaciele, a wydanej jeszcze w roku 1994 - wypełnionej nowymi wersjami standardów polskiego big beatu.

Po wydaniu "60/70" Piersi rozwiązały się. Kukiz tłumaczył, że ma dość roli narodowego błazna. Jednak poczucie humoru go nie opuszczało, więc w rok później zespół przedstawił płytę "Powrót do raju" (95) - reklamując ją hasłem "uczczenie rocznicy rozwiązania Piersi". Niejako głównym tematem "Powrotu do raju" okazał się powrót do władzy (tzw.) komunistów - symbolizowany przez sam tytuł zbioru, a obecny np. w piosenkach "Powróćże komuno" i "Bolszewicy na mszy, czyli pieśni o cudownym nawróceniu". "Do Warszawy jadą pany" mówiło o buńczucznym zachowaniu posłów. Ponadto muzyków dalej intrygował heavy metal ("Witaj dziecię miłe..." i "Różnie bywa"), zaczęło intrygować disco polo ("Zośka"). Najsłynniejszą piosenką Piersi z tego okresu były wydane tylko na promocyjnym singlu "Impresje nacjonalistyczne" - ze względu na mylną interpretację słów ściągającą na Kukiza zarzuty o sprzyjanie postawom nacjonalistycznym. Popularność zdobyła także "Maryna" wykorzystana w filmie Juliusza Machulskiego "Girl Guide", w którym główną rolę męską zagrał Kukiz (nagroda dla najlepszego debiutanta na festiwalu Polskich Filmów w Gdyni '95)

"Powrót do raju" Piersi nagrały bez Jezioro, Zarzyckiego i Żelasko - za to z Duce, Amorkiem i Dziadkiem, a także z Markiem Kryjomem (Bracia Pancho) oraz Renatą Gabryjelską, partnerką Kukiza z planu "Girl Guide". W okresie wydania "Powrotu do raju" grupa (w strojach ZMP-owskich) wystąpiła na Odjazdach.

W 1996 wystąpiła na festiwalu w Opolu w koncercie poświęconym Krzysztofowi Klenczonowi oraz w Atlasie Polskiego Rocka w Sopocie a także na Sopot Rock Festival i w warszawskiej Stodole w cyklu Trójka Z Plusem.

24 listopada 1997 ukazała się nakładem Pomaton EMI nowa płyta Kukiza i Piersi "Raj na ziemi". W 1998 roku Paweł wystąpił w głównej roli w kolejnym filmie fabularnym w reż. Witolda Adamka, zatytułowanym "Poniedziałek". Na tegoroczny Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu Paweł wraz z Piersiami przygotował specjalny program, który był zaskoczeniem dla wszystkich. Takich "PIERSI" jeszcze nie widzieliście. Gośćmi, którzy pojawili się na scenie obok Piersi i Kukiz byli Dominika Kurdziel, Shazza oraz orkiestra.

"Piracka Płyta" ukazała się 2 października 2004, a promowały ją dotychczas następujące single: "Virus_sLd", "Nie gniewaj się Janek" oraz "Piosenka z takim tekstem, żeby w radiu puszczali". Na płycie oprócz premierowego materiału znajduje się także 16 starszych przebojów zespołu Piersi.